10 weken 10 t/m 16 augustus

Nini gaat lekker languit op het kleed van Lotte liggen, neemt speelgoed kangoeroe mee.
Ze ontdekt allerlei nieuwe spullen waar aan geroken en getrokken moet worden, zoals een gesprek met de bezem.

 

Vangen lukt niet, maar nu hij stilstaat kun je m wel flink aanblaffen. Maar de sukkel blaft niet terug.  Dan begint t wel te vervelen.

op mijn voeten

Als ze moe wordt komt ze op mijn voeten liggen, lekker vertrouwd. En hoe langer dit gezellig samenzijn duurt, hoe moeilijker het wordt om standvastig te zijn en haar niet te houden. Hoe leuk het ook voor Lotte zou zijn. Het is nog niet helemaal duidelijk hoe het met de gezondheid zal gaan in de toekomst.

Dan belt een familie uit Tilburg. Ze komen vrijdagmiddag kijken.

in de auto naar de dierenarts

Voor die tijd gaan we nog even naar de dierenarts voor de 2e enting. Geen probleem.
Dierenarts vindt t een prachtige pup. Pup vindt de dierenarts erg aardig. Iedereen blij.


Een bezoekje aan de supermarkt is ook interessant, ze past nog net in een doosje.

Het klikt meteen tussen Nini en de familie. Veel gepraat over hoe het leven voor Nini er uit gaat zien. Er is een Oom Dusty (briard) aanwezig, men heeft de kennis over briards in huis. Nini zal mede door vader en zoon getraind worden. Wat ben ik daar blij mee.

Dag lieverd

Enfin, Nini nog langer houden heeft geen zin, dus aan het eind van de middag gaat mijn laatste schat met deze familie mee. Even slikken is dat. Ze krijgt haar rode speellapje mee, waar zo graag en lang mee speel.
Er was een prachtig boeket als troost.

In de ochtend was er voor mij nog een gezondheidscontrole. De fietsproef. Helemaal bovengemiddeld goed is dat gegaan. Mijn hart doet het weer prima, geen beletsel voor de toekomst. Nu nog een tijd revalideren en dan kan ik weer alles zelf doen.

Ik heb dan ook besloten dat bij leven en welzijn van Lotte en mij, we eind 2018 zullen proberen of Lotte haar laatste nest kan krijgen. En dan blijft er zeker een meisje.

Bij fysiotherapie doen we oefeningen om spieren rondom knie op te bouwen. En elke week gaat het slechter. Dat is wel heel frustrerend. Misschien toch een “meniscus” of gescheurde knieband?
Inmiddels heeft een foto uitgewezen dat mijn knie er artrosevij uit ziet. Conclusie: gescheurde kruisband en beschadigde meniscus. Het kan lang duren maar geneest altijd. Pffffff ben ik daar blij mee! Niks ernstigs.

Inmiddels hebben we berichten ontvangen van Nehmetawy, die Evy heet. Het gaat goed met haar. Even een paar dagen aankijken, maar nu is ze lekker ondeugend. Een ieder is verliefd op de kleine.

Ook met Alma (Noralie), Mila (Najemi), Mila (Nafuna), Jacky (Nymphe) gaat het goed.

Volgende Nieuwberichten zullen zo af en toe geplaatst worden. En daarin zullen foto’s van de opgroeiende pups gepubliceerd worden.

Rond een jaar doen we altijd een terugkomdag om te zien hoe de puppen uitgegroeid zijn.
JongeHondenDag van de NBC is ergens in mei 2018. Het lijkt een goed idee om dan samen te komen, de pups te laten beoordelen, samen te picknicken. Het is altijd een gezellige dag.

 

Dit bericht is geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *